Wat als de PVV vóór de verkiezingen meerdere kandidaat premiers presenteert en de kandidaat met de meeste voorkeurstemmen naar voren schuift als minister-president? Dat zou de kiezer voor het eerst indirect invloed geven op de keuze van de premier.
Alternatief PVV referendum bij 2e Kamerverkiezingen
Geert Wilders zit inmiddels bijna dertig jaar in de Tweede Kamer. De PVV bestaat al twintig jaar. Niemand kan de partij nog een nieuwkomer noemen. Toch blijft één vraag boven de markt hangen: kan de PVV eigenlijk nog wel geloofwaardig regeren? Dat is een lastige vraag. Niet alleen voor Wilders, maar ook voor de miljoenen Nederlanders die al jaren op hem stemmen.
Laat één ding duidelijk zijn. De PVV is niet uit de lucht komen vallen. De partij is het politieke gevolg van jarenlang falen van de gevestigde politiek. Op dossiers als immigratie, veiligheid, woningnood en de afstand tussen burger en overheid voelden veel Nederlanders zich niet meer gehoord. Terwijl andere partijen vooral uitlegden waarom iets niet kon, gaf Wilders veel kiezers het gevoel dat er eindelijk iemand voor hen opstond. Wilders weet wél wat bij ‘zijn’ Henk en Ingrid leeft, daar heeft hij geen traditionele partijstructuur voor nodig.
Vertrouwen herstellen
Na twee mislukte pogingen om tot een stabiele regering te komen, is de vraag niet langer of Wilders verkiezingen kan winnen. De vraag is of hij de kiezer nog kan overtuigen dat hij ook een kabinet kan leiden.
Dat vraagt om een andere aanpak.
Een verkiezingsprogramma van één A4’tje hoort niet meer bij een partij die de grootste van Nederland wil en kan zijn. Kiezers verwachten een volledig en uitgewerkt realistisch programma. Niet alleen wat de PVV wil veranderen, maar ook hoe. Hoe worden plannen betaald? Wat gebeurt er met de zorg, het onderwijs, de economie, Defensie en de internationale positie van Nederland? Regeren begint met duidelijkheid. Maar daarmee is Wilders er nog niet. De volgende stap moet veel verder gaan.
Kandidaat kabinet Wilders
Presenteer ruim vóór de verkiezingen een compleet schaduwkabinet. Niet alleen kandidaat ministers, maar ook kandidaat staatssecretarissen. Laat Nederland zien wie straks de verantwoordelijkheid krijgt. Laat journalisten, politieke tegenstanders en burgers maanden de tijd krijgen om deze mensen kritisch te beoordelen. Daarvoor is lef nodig en je bouwt vertrouwen.
Tegelijkertijd rekent de PVV af met het beeld dat alles om één persoon draait. Een regeringspartij is geen eenmanszaak. Een regeringspartij beschikt over een team.
En misschien moet Wilders nog een stap verder durven zetten.
Misschien moet hij de keuze voor het premierschap niet zelf maken, maar overlaten aan de kiezer.
De PVV zou vóór de verkiezingen drie kandidaat premiers kunnen presenteren: Geert Wilders, Fleur Agema en Martin Bosma. Daarbij geldt één eenvoudige afspraak. Wordt de PVV de grootste partij van Nederland, dan wordt degene van deze drie met de meeste voorkeurstemmen de kandidaat minister-president. Daarmee realiseert hij op een alternatieve wijze het afgedankt kroonjuweel van D66; het referendum
Dat zou een politieke primeur zijn.
Formeel kiest de Nederlandse kiezer nog steeds de Tweede Kamer. Maar de PVV kan haar eigen kiezers wél vooraf duidelijkheid geven over wie zij als premier naar voren schuift wanneer de partij de grootste wordt. Daarmee krijgt de kiezer indirect veel meer invloed op de keuze van de minister-president dan nu het geval is.
De uitkomst kan bovendien historisch zijn.
Krijgt Fleur Agema de meeste voorkeurstemmen, dan krijgt Nederland voor het eerst een vrouwelijke minister-president. Dat zou een historisch moment zijn. Wint Martin Bosma, dan kiest de achterban voor een bestuurder met jarenlange parlementaire ervaring. En krijgt Geert Wilders zelf de meeste stemmen, dan heeft hij een krachtig democratisch mandaat van zijn eigen achterban.
Zo’n aanpak zou de verkiezingscampagne volledig veranderen. Niet langer draait het debat alleen om slogans en televisieoptredens, maar om de vraag welke ploeg klaarstaat om Nederland daadwerkelijk te besturen. Misschien is dat precies de stap die Wilders moet zetten.
Na bijna dertig jaar oppositie voeren heeft Nederland geen behoefte meer aan een protestpartij die opnieuw de grootste wil worden, maar aan oplossingen.
Kiest de PVV niet voor een andere koers, dan is een stem op de PVV een verloren stem!
