De AfD wint opnieuw. Niet omdat kiezers massaal extreem zijn geworden, maar omdat gevestigde partijen weigeren werkelijk te luisteren.
De AfD heeft opnieuw een deelstaatverkiezing gewonnen. In Mecklenburg Voor Pommeren behaalde de partij ruim 38 procent van de stemmen. Het is de tweede deelstaatoverwinning binnen twee weken. De gevestigde partijen reageren geschokt, maar weigeren nog altijd hun eigen aandeel onder ogen te zien.
Kiezers worden niet gehoord
Partijen als de AfD, de PVV en Forum voor Democratie zijn niet uit het niets ontstaan. Zij zijn groot geworden doordat veel kiezers zich niet gehoord, niet vertegenwoordigd en soms zelfs weggezet voelen. Deze partijen zijn voor een belangrijk deel het product van slecht beleid en bestuurlijke zelfgenoegzaamheid.
Partijen als de VVD, D66 en andere gevestigde partijen zijn vervreemd geraakt van de samenleving. Kamerleden vertellen graag dat zij bedrijven en maatschappelijke organisaties bezoeken. Maar hoe vaak luisteren zij werkelijk naar mensen die door ziekte afhankelijk zijn van een uitkering of ondanks alle inspanningen geen baan kunnen vinden?
Zal één VVD Kamerlid een maand kan rondkomen van een bijstandsuitkering? Waarschijnlijk lukt het na een week al niet meer. Wie nooit hoeft te kiezen tussen boodschappen, energie en noodzakelijke zorg, begrijpt onvoldoende wat bestaansonzekerheid betekent.
De stedelijke werkelijkheid is niet heel Nederland
Progressieve partijen behalen in grote steden veel stemmen. Daar wonen veel studenten, hoogopgeleiden en mensen uit de culturele sector. Studenten kijken vaak nog idealistisch naar de samenleving. Een deel verandert later van politieke voorkeur wanneer werk, belastingen, wonen en gezinskosten zwaarder gaan wegen. Mensen en instellingen uit de culturele sector hebben bovendien belang bij partijen die subsidies in stand houden.
Deze stedelijke werkelijkheid wordt te gemakkelijk aangezien voor de werkelijkheid van het hele land.
De CDU heeft geen bestaansrecht meer
De uitslag van de CDU in Mecklenburg Voor Pommeren is een historische afgang. Met slechts 4,9 procent bleef de partij onder de kiesdrempel. De regionale CDU heeft daarmee iedere toegevoegde waarde verloren en zou zichzelf moeten opheffen. Wie jarenlang bestuurt en vervolgens niet eens meer in het parlement komt, heeft niet gewoon verloren, maar compleet gefaald.
De groei van de AfD stopt niet door haar kiezers dom, boos of extreem te noemen. Dat vergroot de afstand alleen maar. Politieke partijen moeten luisteren, problemen erkennen en beleid voeren dat gewone burgers daadwerkelijk merken.
De AfD is niet de oorzaak van de politieke onvrede. De AfD is het resultaat ervan.
Bronnen
