Een volle trein en zware bagage op schoot. Is dit een praktische oplossing of een gezondheidsrisico dat eerst beter onderzocht moet worden? Werken in de trein wordt onmogelijk gemaakt.
Eerst onderzoeken, daarna adviseren
De NS wil dat reizigers hun tas niet langer op de stoel naast zich zetten, maar op schoot houden. Het argument is duidelijk. Meer vrije zitplaatsen in overvolle treinen. Opmerkelijk genoeg lijkt niemand één fundamentele vraag te hebben gesteld: is dat advies eigenlijk wel medisch verantwoord?
Een gemiddelde student draagt dagelijks een rugzak van vier tot zeven kilo. Veel forenzen nemen eveneens een laptoptas of rugzak van ongeveer vijf kilo mee. Tijdens een treinreis van een uur, en voor veel reizigers zelfs langer, rust dat gewicht onafgebroken op de bovenbenen.
De NS presenteert het als een eenvoudige gedragsverandering. In werkelijkheid gaat het om een maatregel die miljoenen mensen dagelijks kan raken. Toch is nergens een wetenschappelijke onderbouwing te vinden waaruit blijkt dat langdurig reizen met een zware tas op schoot geen gevolgen heeft voor de bloedcirculatie, de spieren, de gewrichten of de zenuwen. Dat is een opvallende omissie.
Ergonomie krijgt op kantoor alle aandacht. Waarom niet in de trein?
We leven in een tijd waarin overheden, werkgevers en arbodiensten ieder detail van ergonomie onderzoeken. Op kantoor worden bureaustoelen, beeldschermen en zithoudingen tot achter de komma geanalyseerd. In de luchtvaart bestaan uitgebreide richtlijnen om trombose door langdurig stilzitten te beperken.
Maar de NS kan zonder zichtbaar onderzoek miljoenen reizigers adviseren om langdurig met een zware tas op schoot te reizen. Op basis waarvan eigenlijk? Is er wetenschappelijk onderzoek gedaan, zijn medische deskundigen geraadpleegd en is een risicoanalyse uitgevoerd?
Natuurlijk is het belangrijk dat zoveel mogelijk reizigers kunnen zitten. Daar zal vrijwel niemand bezwaar tegen hebben. Maar gezondheid mag nooit ondergeschikt worden gemaakt aan capaciteit. Zeker niet wanneer ouderen, mensen met vaatproblemen, zwangere vrouwen en reizigers met andere medische aandoeningen mogelijk anders reageren dan gezonde jongvolwassenen.
Het zou de NS sieren als zij eerst onafhankelijk wetenschappelijk onderzoek laat uitvoeren voordat een gezondheidsrelevant advies landelijk wordt uitgerold.
Werken in de trein wordt onmogelijk gemaakt
De NS lijkt ook niet te hebben stilgestaan bij de gevolgen voor reizigers die onderweg willen werken. Wie een rugzak of laptoptas van enkele kilo’s op schoot heeft, kan zijn laptop nauwelijks nog op een comfortabele en ergonomisch verantwoorde manier gebruiken. Daarmee verdwijnt een van de belangrijkste voordelen van de trein ten opzichte van de auto: de mogelijkheid om de reistijd productief te benutten.
Goed openbaar vervoer draait niet alleen om efficiëntie. Het draait ook om comfort en zorgvuldigheid. En juist die zorgvuldigheid lijkt hier te ontbreken.
Lees ook:
- Tas moet op schoot in de trein, ook als het niet druk is >>
- Werkhouding verbeteren >>
- Reizigersvereniging Rover >>
