Homogenezing

Wet verbod conversietherapie is bijzaak

De wet tegen conversietherapie sleept zich al jaren voort en ligt opnieuw stil in de Eerste Kamer. Dat is geen toeval, maar een signaal. Dit voorstel is juridisch twijfelachtig, praktisch lastig handhaafbaar en maatschappelijk van beperkte impact. Intussen gaat kostbare politieke energie verloren aan een dossier dat nauwelijks resultaat gaat opleveren.

Laten we eerlijk zijn. Het aantal recente gevallen van zogenoemde homogenezing in Nederland is uiterst beperkt. Dat maakt het niet acceptabel, maar wel marginaal in omvang. Bovendien biedt het bestaande strafrecht al aanknopingspunten, zoals psychische mishandeling en dwang. De vraag is dan simpel: waarom deze aparte wet, als de kans op vervolging vrijwel nihil is?

Ondertussen groeit een veel urgenter probleem. De acceptatie van homoseksualiteit neemt af, juist in delen van stedelijke gebieden. In Amsterdam West is dat geen geheim, maar dagelijkse realiteit. Op gay datingsites zie je structureel dat mannen met een niet westerse achtergrond vrijwel ontbreken. Niet omdat ze er niet zijn, maar omdat ze zich niet veilig voelen om zichtbaar te zijn. Dat is de echte crisis.

En wat doet de politiek? Grote woorden bij incidenten. Verontwaardiging als er regenboogvlaggen worden vernield of als homo’s op straat worden lastiggevallen. Maar daarna blijft het stil. Geen structurele aanpak, geen harde keuzes, geen meetbare vooruitgang.

Het is extra schrijnend dat zelfs binnen politieke kringen sprake is van selectieve verontwaardiging. Neem Rutger Groot Wassink, die een kritisch rapport over homoacceptatie in een bureaula liet verdwijnen. Dat ondermijnt vertrouwen en laat zien dat het probleem niet alleen maatschappelijk is, maar ook bestuurlijk.

En dan Amsterdam zelf. Ooit dé gay capital van Europa. Die positie staat onder druk. Het beleid om discriminatie tegen te gaan en coming out te stimuleren is ronduit teleurstellend. De ongemakkelijke vraag dringt zich op: verdient Amsterdam de Amsterdam Pride nog wel? Of zou de Pride beter tot zijn recht komen in steden die wél serieus werk maken van homo-emancipatie?

De kern is duidelijk. Deze wet is een bijzaak die ook nog eens bewust door een aantal partijen wordt vertraagd. Politiek theater dat weinig oplost. De echte opgave ligt in het versterken van veiligheid, zichtbaarheid en acceptatie, juist in gemeenschappen waar de druk het grootst is.

Tweede Kamer, stel prioriteiten. Minder symboolwetgeving, meer lef. Alleen dan ontstaat echte vooruitgang.

De Wet strafbaarstelling conversiehandelingen (Kamerstuk 36178) kent een lang en juridisch complex traject. Hieronder een tijdlijn met de belangrijkste stappen, documenten en adviezen.